Je zal wel binnenlopen als ondernemer in de kraamzorg!

Een collega in loondienst denkt nog weleens dat ons gazonnetje er groener, frisser en fruitiger bij ligt als ze de vergelijking gaat maken tussen uurloon in ‘dienst van’ en ons uurtarief. ‘En je hebt ook alle vrijheid; jij kunt doen en laten wat je wilt’, nog zo’n mooie. Natuurlijk hebben wij wat meer vrijheid wat betreft invulling van uren, het aannemen van zorg, het al dan niet dubbelen, maar zelf ondernemen is echt geen walhalla hoor.

Ik rijd, woon en eet nog steeds modaal (op een enkele uitschieter na op hoogtijdagen) en meer gaat het echt niet worden (zó dom dat ik ooit die koffiedate met die aardige meneer uit de Quote 500 heb afgeslagen, maar wie wil er nou een Goldcard als je zo blij wordt van het ophouden van je eigen broekje).

Ondernemen in kraamzorgland is vaak leuk, maar echt niet zaligmakend. Toen ik 17 jaar geleden vanuit de commerciële tak de zorg in rolde, deed ik het bijna in mijn broek van het lachen bij het horen van de vergoedingen; dacht eerst echt aan een goede grap maar helaas: in de zorg worden best veel centjes verdiend, maar niet door de mensen die dit echt aan het bed uitvoeren.  

Nou staat er op mijn bucketlist een aantal carrièrewensen en ‘iets met mensen’ was daar één van (er staat ook nog een B&B op het verlanglijstje maar dat kan ook als ik oud ben). ‘Iets met mensen’ is leuk. Heel leuk zelfs, ik kan er geen genoeg van krijgen! Maar het is ook druk en onregelmatig en stressvol.

Waar je in loondienst echt vrij bent (ja hoor, dat kan je afdwingen want het staat in de CAO, hoe discutabel deze ook is) zal je als ondernemer bijna 24/7 bezig zijn met je bedrijf; als je niet kraamt dan denk, administreer, regel en organiseer je en als je dat niet doet, dan kraam je. Met een beetje geluk werk je samen met collega’s zodat je er even tussenuit kan (waar je vervolgens denkt over regelen, administreren en organiseren). 

Het uurtarief, dat voor sommigen heel veel lijkt, krijg je uiteraard alleen over de uren dat je daadwerkelijk zorg verleent, maar daar moet je nog heel wat zaken van betalen: je scholingen, werkkleding, lidmaatschappen, facturatiekosten, reiskosten, verzekeringen, pensioen etc. En als je dat allemaal netjes hebt afgetikt komt de ‘garde van de Blauwe Enveloppe’, want wat er op je factuurtje staat is natuurlijk bruto, daar wil de Belastingdienst ook nog wel wat van zien. Dan ziet het er onder de streep ineens heel anders uit. Er zijn mensen die zich dit pas te laat realiseren en reeds van de winst mojito’s weggetikt hebben op zonovergoten zandstanden met palmbomen of een riante bestelling via internet niet hebben kunnen weerstaan. Dan heb je pas echt een probleempje.

De tijdsinvestering, buiten je declarabele uren, is flink als je een goed lopend bedrijf wilt hebben. Het is niet gek dat je meer uren bezig bent met alles om het kramen heen. Denk alleen al aan marketing:  in dit vak blijven je vaste klanten beperkt terugkomen (op een enkele fanatieke na) dus je zult constant nieuwe bronnen moeten aanboren. Website, Facebook, kaarten, lobbyen bij o.a. verloskundigenpraktijken. Ondernemen in de kraamzorg is niet meer even bellen dat je inzetbaar bent; je moet zelf aan de bak. Zorgen dat je meegaat met de stroom. Op de hoogte blijven van nieuwe richtlijnen en regels.

Ondernemen kan leuk zijn, maar is dus niet voor iedereen zaligmakend en zeker niet als je het gaat doen omdat je denkt dat je er meer aan over gaat houden.  Mocht je plannen hebben, laat je dan eerst goed informeren (bij collega’s, NBvK, KvK, Belastingdienst) en stel een goed bedrijfsplan op. Dan heb je overzicht over de kosten, de baten en de werklast en kom je niet al doende voor verrassingen te staan.

Manon Aué, ondernemer in Geboortezorg