Economische voorspoed slaat kraamverzorgenden over

Juni 2017 - Afgelopen jaar kregen de werkgevers in de kraamzorg al een fikse verhoging van de tarieven. Want zo was het verhaal van de werkgevers: de kosten in de kraamzorg worden steeds hoger en er blijft daarbij al weer jaren een flink bedrag van het beschikbare geld voor kraamzorg bij verzekeraars liggen omdat ze geen rekeningen krijgen vanuit de kraamzorg. Dit heeft te maken met het feit dat de geindiceerde uren niet altijd gegeven kunnen worden. Oorzaak: te veel vrouwen die bevallen en te weinig kraamverzorgenden. Daarnaast ook slechte organisatie van het beschikbare aanbod van kraamzorg in de diverse regio's door concurentie en gebrek aan goede praktische samenwerking. Allemaal zaken waar de kraamverzorgenden zelf niets aan kunnen doen, dit ligt in de handen van hun bestuurders en managers. Maar de kraamverzorgende is wel de enige wiens werk echt geld oplevert. Voor ieder uur dat zij werkt gaat minimaal rond de 45- 50 euro naar de organisatie. Het wordt tijd dat dit geld voor kraamzorg naar kraamverzorgenden gaat en dat ook de kraamverzorgenden mee kunnen groeien in de economische voorspoed die ons land en de kraamzorgsector treft. Ze werken er hard genoeg voor. Maar wij moeten helaas constateren dat het geld van de tariefsverhoging dit jaar alvast NIET naar de beroepsgroep zelf is gegaan. 

In de kraamzorg kregen de werknemers er dit jaar ongeveer 8 cent per maand bij. Dit is wat de werkgevers in de kraamzorg, samen met de algemene vakbonden die met hun een zeer slechte CAO Kraamzorg afsloten, zien als een nette loonsverhoging. Ondertussen moeten volgens deze CAO, veel kraamverzorgende wel meer zelf gaan betalen aan benzine, scholingen, vergaderingen, kleding en ander werkmateriaal dus die loonsverhoging dekt niet eens de extra kosten van werken in de kraamzorg. Laat staan dat je er als kraamverzorgende eens fiks de economie mee kan aanjagen.

De contracturen zijn laag, jonge vrouwen die de kraamzorg een prachtig beroep vinden haken daardoor vaak af. Geen inkomen genoeg om een zelfstandig bestaan op te bouwen. Geen vrije tijd genoeg om een eigen toekomst met een eventuele partner en kind te starten. Want kraamverzorgenden moeten ook steeds, zo als dat heet, flexibel zijn. 

Flexibel zijn in de kraamzorg wil zeggen dat je onbetaald in eigen tijd beschikbaar moet staan voor de werkgever. Liefst de hele maand, dag en nacht. Ook moet je altijd je telefoon opnemen. Ook als je vrij bent. De werkgever weet niet wanneer de baby's geboren worden en heeft voor de zekerheid niet veel personeel aangenomen en ook niet te hoge of vaste contracten uitgedeeld... 

Flexibel zijn houdt ook in dat je hoogstens 2 weken in de zomer op vakantie mag en dan het weekend voor en na de vakantie moet werken waardoor je eigenlijk hoogstens 10 dagen weg kan.

Flexibel zijn is ook gewoon werken als je kind, oude moeder of partner ziek zijn. En daar dan je je werkgevers niet mee lastig vallen en gewoon gaan werken. Zorgverlof is enkel voor terminale situaties.

Flexibel zijn houdt ook in, vakantieuren inleveren als jouw werkgever onverwacht geen werk genoeg had en jij dus niet de contracturen hebt kunnen werken terwijl je wel dag en nacht beschikbaar hebt gestaan. 

Flexibel zijn houdt ook in de extra uren die je gewerkt hebt niet uitbetaald krijgen omdat die voor de zekerheid in een potje gestopt worden voor het geval dat er een maand niet voldoende vrouwen bevallen. 

Flexibel zijn houdt ook in altijd meer "moeten" werken dan je contracturen omdat je blij moet zijn dat je werk hebt. En jouw werkgever het heel normaal vindt dat een part time werkend personeelslid full time kan worden ingezet. 

En als klap op de vuurpijl: een 55 plusser moet gewoon 's avonds en 's nachts werken tenzij zij haar werkgever inzicht wil geven in haar gezondheid- of privéleven zodat de werkgever kan oordelen of zij "echt" niet flexibel genoeg  is om 's avonds en 's nachts te werken. Terwijl wetenschappelijk onderzoek allang heeft bewezen dat de kans op borstkanker, hart - en vaatziekten en psychische aandoeningen toeneemt wanneer vrouwen op leeftijd onregelmatig werken. En een werkgever helemaal deze bevoegdheid tot oordelen niet heeft. 

Zo wordt oud en jong de kraamzorg uitgejaagd. Men wil wel werken in de kraamzorg maar het werken wordt mensen onmogelijk gemaakt. 

Dit zijn allemaal voorbeelden van verhalen die wij bij de NBvK afgelopen half jaar hebben gehoord. Samen met onze leden blijven wij ons hard maken voor betere arbeidsvoorwaarden en omstandigheden in de kraamzorg. Omdat we hart voor ons vak hebben. Er is passie, er is geld, er zijn heel veel goede, potentiële, kraamverzorgenden om van de kraamzorg een prachtig beroep met een goede toekomst te maken. En ook de economie maakt dat mogelijk. Nu nog bestuurders in de sector die een goede toekomst voor kraamzorg als doel hebben en de capaciteiten hebben om dat doel in praktijk te bereiken.

http://www.cpb.nl/publicatie/juniraming-2017-economische-vooruitzichten-2017-en-2018